Katarzyna Wieczorek - pseudonim artystyczny Hayal, co w języku tureckim znaczy marzenie. Specjalność: taniec brzucha w stylu tureckim. Tańcem brzucha zajmuję się od 2003 roku. Swoją przygodę z tym tańcem rozpoczęłam u Anny Redlin. Później kontynuowałam naukę u innych nauczycieli w Polsce, w Turcji oraz Egipcie m.in. u Jasmin Mazloum, Amiry, Jasmin Wachowiak, Rady Żivković, Hend Abd Aal, Zazy Hassana. Szczególnie kształcąca była podróż do Kairu, gdzie miałam okazję uczyć się u takich wielkich gwiazd tańca orientalnego jak: Asmahan, Liza Laziza, Nuriyya, wspaniałych tancerzy i choreografów jak: Sameh el Dessouki oraz Magda El-Leisa. Szkoliłam swoje umiejętności także u ojca tańca orientalnego w Egipcie, Mahmuda Redy. Najwięcej jednak zawdzięczam lekcjom u prof. dr Hassana Khalila, który był nauczycielem i choreografem takich tancerek jak: Samia Gamal, Naima Akeef, Tahia Carioka, Nagua Fouad.
Od 2005 roku prowadzę zajęcia i daję pokazy tańca brzucha. Występowałam m.in. w łódzkim Klubie Spadkobierców, Klubie 77, Habibi Sheesha Bar, Mojito Latino Club, Sahara Shisha Club, "Portobello", "Fresh and Chilli, "CABARECIE", "Bagdad Cafe", podczas "Orient Expressu" - imprezy organizowanej przez Uniwersytet Łódzki, a także z zespołem Viva Flamenco w projekcie "Indialucia" łączącym flamenco z muzyką orientalną. Mój taniec urozmaicił wiele imprez okolicznościowych.
Na stałe współpracuję z Marrakech Club oraz Shisha Club Sahara. Prowadzę zajęcia z tańca brzucha w szkole tańca Lilla House w Łodzi oraz w "Galerii Szafa" w Warszawie. Założyłam i prowadzę zespół taneczny Harem.
Osiągnięcia:- Finalistka Pucharu Polski w tańcu brzucha 2006,
- 8 miejsce na Pucharze Świata 2006,
- Tancerka Polskiej Federacji Tańca.
- Egipt Kair Festiwal Nile Group,
- Turcja Alanya,
- program "Adam kontra Miłosz" TV 4,
- teledysk Gorzki feat. Soul Bros.
- festiwal Pepsi Vena Music Festival
Zmysłowy, elastyczny (giętki), uroczy, erotyczny z jednej strony pożądliwy (lubieżny), z drugiej pełen temperamentu, ale zawsze przede wszystkim kobiecy. Z pewnością żaden inny rodzaj sposób poruszania się nie jednoczy w sobie wszystkich tych cech, żaden inny taniec nie wyraża tak czystej radości własnego ciała.
To ten taniec musiał mieć na myśli słynny francuski pisarz Emil Zola, który po pewnej orientalnej podróży w 1880 r. wspominał o "Tańcu brzucha", co później w innych krajach tłumaczono jako "belly dance" ("brzuszny taniec"). Od tego czasu trwa spór co do nazewnictwa pomiędzy miłośnikami i miłośniczkami tej sztuki. Większość tancerek akceptuje takie określenie, które opisuje taniec jako "z wnętrza brzucha" czyli taniec z wielkim uczuciem. Inne uważają, iż określenie "taniec brzucha" nie jest właściwe, ponieważ bardziej od brzucha poruszają się biodra i inne części ciała. Chętniej używają określenia "taniec orientalny", wolą używać pojęcia, które opisuje zarówno wszystkie tańce Bliskiego i Dalekiego Wschodu jak i folklorystyczne tańce orientalne. Jest interesujące, że tradycyjne tańce indyjskie nie pasują do tej kategorii, podczas gdy tańce silnie akcentowane ruchem bioder charakterystyczne dla filmów Bollywood można by właściwie przypisać do tańców orientalnych.
Taniec brzucha w stylu tureckim.Charakterystyczna dla tego stylu jest duża ruchliwość tancerki, przejawiająca się w rozprzestrzenianiu jej się po scenie. Nie jest to taniec statyczny, ma wiele elementów tańca romskiego. Dlatego nie brakuje w tym stylu figur odzwierciedlających temperament tancerki, takich jak podskoki, ekspansywne ruchy bioder, nawet elementy akrobatyczne. Natomiast ruchy rąk tancerek tańczących w tym stylu są miękkie i bardziej płynne niż u tancerek tańczących w stylu egipskim. Ponadto styl turecki charkteryzuje się mniejszą izolacją między ruchami górnych i dolnych partii ciała.
Ponadto przy głębszej analizie ruchów tancerki tureckiej mozna zauważyć, że jeśli przeprowadzimy linię łączacą oba kolce biodrowe, to w stulu tureckim będzie częściej używana powierzchnia ciała poniżej tej linii - odwrotnie niż w stylu egipskim. c.d.n...