Samotność

Kiedy świadomie wycofujemy się z towarzystwa i mamy poczucie że musimy się odciąć od świata bo inaczej zwariujemy, zawsze stoi za tym jakieś niekorzystne, często traumatyczne przeżycie. Przychodzi czas w życiu człowieka, że każdy zastanawiający się nad swoim życiem robi swoistego rodzaju bilans, oczywiście dotyczący tego z czego jest w swoim życiu zadowolony, a z czego już niekoniecznie do końca szczęśliwy. Najczęściej wychodzi, że niezadowoleni są ludzie właśnie z samotności i pustki, która ich ogarnia po powrocie do domu. Wtedy można posiadać niezliczone rzesze przyjaciół i być najbardziej samotnymi ludźmi na ziemi, ponieważ po powrocie do własnego domu zostaje się całkiem samemu. Każdy nieraz ma uczucie, że stoi się w środku tłumu i tak naprawdę równocześnie krzyczy się z samotności i rozpaczy, bezsilności i bezradności. Świadczy to tylko o tym, że naprawdę nie jest w naszym życiu dobrze i powinniśmy zwolnić i zastanowić się porządnie czego tak właściwie oczekujemy i czego nam brakuje. Wspaniałe jest także to, że każdy człowiek tak naprawdę doskonale wie czego mu w danej chwili potrzeba a do innych obowiązku należy uszanować decyzje. Kiedy ktoś mówi, że potrzebuje chwili dla siebie to nie żartuje i nie będzie szczęśliwy słuchając komentarzy, że powinien raczej wyjść do ludzi. Szanujmy decyzje innych, wtedy oni będą szanowali nas. Jest to prosta zależność i im szybciej każdy ją pojmie i zrozumie tym lepiej dla nas samych. Wystarczy po prostu szanować swoje poglądy i decyzje.

Wielu ludzi nie przepada za tłumami, nie chce przebywać w ogromnych skupiskach ludzkich i lubi wycofanie i oddalenie od ludzi. Dlatego właśnie jedni ludzie kochają wielkie miasta, ich tłok, pęd i gwar. Inni natomiast najchętniej budują dom nad jeziorem, albo w środku lasu i po prostu się w nim zaszywają, ciesząc się swoją samotnością, spokojem i przede wszystkim tym, co ma im do zaoferowania bliskość natury i możliwość obcowania ze światem przyrody. Ludzie tacy, krzyczą, że samotność jest ich świadomym wyborem, decyzją podjętą bardzo przemyślanie. Jednak nawet im od czasu do czasu brak towarzystwa i wtedy na przykład urywają się na weekend do miasta, korzystają z rozrywek kulturalnych, chodzą do restauracji, spotykają się ze znajomymi. Tak naprawdę bowiem nie ma ludzi, którzy pragną samotności. Owszem są ludzi, którzy samotność potrafią celebrować i po prostu się nią cieszyć i doceniać. Jednak nawet oni po pewnym czasie pragną towarzystwa. Człowiek bowiem do samotności nie jest stworzony. Nawet ludzie po traumatycznych przeżyciach, którzy w samotność uciekają i stronią od ludzi, po pewnym czasie pragną powrotu do codzienności i zgiełku ludzkiego towarzystwa, ponieważ po prostu tak jesteśmy stworzeni. Samotność jest dobra ale na krótką metę, ponieważ na dłużej może być na dobrą metę nawet szkodliwa, a na pewno wyjątkowo niekorzystna dla naszego zdrowia emocjonalnego. Kiedy człowiek samotny szuka towarzystwa, to na pewno najlepsza oznaka, że wcale tak naprawdę samotny być nie chce.

Istnieje naprawdę bardzo szeroki wachlarz uczuć ludzkich. Niezależnie od tego, czy są pozytywne, czy negatywne po prostu istnieją. Jednym z najbardziej niechcianych emocji jest samotność i wszystko co się z nią wiąże. Człowiek samotny jest po prostu druzgocząco smutny, pusty i nieszczęśliwy. Nawet jeśli nie wiadomo jak głośno krzyczy się, że samotność to nasz świadomy wybór, na pewno nie jest to wybór tak naprawdę nikogo satysfakcjonujący. Wyjątkowe znaczenie ma to, czy samotność jest naprawdę przewlekła, czy człowiek czuje się samotny, bo załóżmy jego bliscy wyjechali na wczasy. Istnieje kilka rodzajów samotności i jedne są naprawdę lżejsze do zniesienia od innych. Przede wszystkim dlatego, że chwilowa samotność jest w dużej mierze samotnością dobrą. Człowiek ma czas dla siebie może zająć się sprawami, na które zwykle brak mu motywacji i po prostu poleniuchować i pobyć sam na sam ze swoimi myślami i przemyśleniami. Jednak samotność na stałe, kiedy ma się świadomość, że nikt na nas nie będzie czekał, nikt nie wróci z urlopu i nie przytuli nas mówiąc jak bardzo tęsknił jest przygnębiająca. Najgorsza ze wszystkich jest jednak samotność po stracie najbliższej osoby. Nieważne jest, czy jest to strata spowodowane śmiercią, czy odejściem. Zawsze boli jednakowo, ponieważ jest dodatkowo podszyta po prostu zwykłą ludzką tęsknotą. Nie można z takiej samotności wyjść i często bez pomocy specjalisty nie potrafi się na nowo funkcjonować. Warto jednak mieć świadomość, że mimo ogromnego bólu i poczucia niesprawiedliwości nie jest się na świecie samemu.

Kiedy nasi najbliżsi nas opuszczają, wyjeżdżając na przykład na szkolenia, czy inne wyjazdy z pracy, a dzieci załóżmy są u dziadków, albo na koloni, obozie czy zimowisku. Istnieje możliwość do przeżywania samotności kontrolowanej. Jest to bardzo pozytywne zjawisko, ponieważ ciągle mamy świadomość, że wkrótce się skończy i znów będziemy mieli pełny, radosny dom. Taka samotność w pełni kontrolowana, z możliwością zatelefonowania do najbliższych w chwilach kryzysu potrafi bardzo oczyścić i spowodować, że stęsknieni za sobą domownicy zaczną się na nowo odkrywać, mocniej szanować i o wiele bardziej pozytywnie czuć w swoim towarzystwie. Takie momenty, w których można sobie uświadomić jak wiele znaczy dla nas rodzina i nasze najbliższe osoby, łagodzą wszelkie spory i nerwowe sytuacje. I nawet jeśli jeszcze dzień wcześniej kłóciliśmy się z domownikami i nie mogliśmy się doczekać kiedy znikną nam z oczu, teraz zwyczajnie tęsknimy za ich obecnością. Takie momenty z samotnością doskonale kontrolowaną są najbardziej owocnym sposobem na zorganizowanie sobie życia całkiem na nowo. Można przewartościować swoje spojrzenie na najbliższych i dać sobie chwilkę na dojście do wniosku, ze tak naprawdę nie moglibyśmy bez nich wszystkich żyć. Nawet z ich wadami, a może właśnie przede wszystkim ze wszystkimi ich wadami. Dlatego warto od czasu do czasu zostać samemu, aby od razu dojść do wniosku, że wolimy wszystko od samotności i jest to zdrowy ludzki odruch. Dzięki temu w pełni doceniamy swoich domowników.

Ludzie są naprawdę bardzo różni. Różnią się charakterami, osobowościami, pragnieniami. Każdy potrzebuje czegoś innego i pragnie czegoś innego. Dlatego wart nastawić się na to, że jeden człowiek życia sobie nie wyobraża bez tłumnego towarzystwa, a drugi pragnie samotności i nie może się doczekać kiedy chociaż na parę dni zostanie całkiem sam ze sobą i swoimi myślami, emocjami i pragnieniami. Szczególnie kobiety, które mają na głowie utrzymanie domu, prace zawodową, wychowanie dzieci i jeszcze oczywiście swoistego rodzaju opiekę nad partnerem pragną od czasu do czasu samotności kontrolowanej. I tak na przykład kiedy partner jedzie na ryby, biorą sobie wolne w pracy, dzieci eksportują do dziadków i wreszcie mają możliwość przeżycia swojej upragnionej chwili kontrolowanej samotności. I chociaż normalnie cieszą się na nią jak dzieci, to kiedy już przychodzi co do czego, kobiety pragną żeby ich najbliżsi jak najszybciej wrócili, ponieważ bez nich jest po prostu, źle, pusto, cicho i nie tak jak być powinno. Warto wiedzieć, że chociaż codzienność bywa naprawdę trudna, stresująca, uciążliwa i po prostu wyczerpująca, to samotność jest tak naprawdę o wiele gorsza. Szybciej można przywyknąć do przebywania w gwarnym, rozbrykanym towarzystwie, niż w cichym, pustym i niebywale przez to smutnym domu, w którym nikt nikogo nie nawołuje, nie wybucha śmiechem i nie zaczepia się wesoło. Samotność raczej zasmuca i przygnębia, zamiast nieść ukojenie i odpoczynek raczej dręczy i zasmuca. Bardzo ważne jest więc to, aby w miarę możliwości samotności po prostu unikać i cieszyć się bliskością ważnych dla nas osób.