Istnieje naprawdę bardzo szeroki wachlarz uczuć ludzkich. Niezależnie od tego, czy są pozytywne, czy negatywne po prostu istnieją. Jednym z najbardziej niechcianych emocji jest samotność i wszystko co się z nią wiąże. Człowiek samotny jest po prostu druzgocząco smutny, pusty i nieszczęśliwy. Nawet jeśli nie wiadomo jak głośno krzyczy się, że samotność to nasz świadomy wybór, na pewno nie jest to wybór tak naprawdę nikogo satysfakcjonujący. Wyjątkowe znaczenie ma to, czy samotność jest naprawdę przewlekła, czy człowiek czuje się samotny, bo załóżmy jego bliscy wyjechali na wczasy. Istnieje kilka rodzajów samotności i jedne są naprawdę lżejsze do zniesienia od innych. Przede wszystkim dlatego, że chwilowa samotność jest w dużej mierze samotnością dobrą. Człowiek ma czas dla siebie może zająć się sprawami, na które zwykle brak mu motywacji i po prostu poleniuchować i pobyć sam na sam ze swoimi myślami i przemyśleniami. Jednak samotność na stałe, kiedy ma się świadomość, że nikt na nas nie będzie czekał, nikt nie wróci z urlopu i nie przytuli nas mówiąc jak bardzo tęsknił jest przygnębiająca. Najgorsza ze wszystkich jest jednak samotność po stracie najbliższej osoby. Nieważne jest, czy jest to strata spowodowane śmiercią, czy odejściem. Zawsze boli jednakowo, ponieważ jest dodatkowo podszyta po prostu zwykłą ludzką tęsknotą. Nie można z takiej samotności wyjść i często bez pomocy specjalisty nie potrafi się na nowo funkcjonować. Warto jednak mieć świadomość, że mimo ogromnego bólu i poczucia niesprawiedliwości nie jest się na świecie samemu.

Comments are closed.